Door Remy Teunissen op 13 november 2013

PvdA kijkt naar onze toekomstige participatie samenweving

Hoe gaan wij in de toekomst om met zorg en welzijn voor de burgers in de dorpen van Dantumadiel. en hoe past dit in het beleid van de WMO?

Dit was de vraag waar de leden van de PvdA afgelopen vrijdag over wilden nadenken.

Om richting te geven aan de discussie was de projectleider van het project “Handen in een” in Leeuwarden, Klaas de Jong uitgenodigd. Het project “Handen in een” is oorspronkelijk opgezet om regelarme zorg te organiseren en te werken met een wijkbudget. Het is een samenwerking van de gemeente Leeuwarden, een aantal zorgorganisaties en het welzijnswerk.

Waarom is dit project opgezet? In de eerste plaats omdat de kosten voor de zorg blijven stijgen. Er zijn geen prikkels in het systeem om dit tegen te gaan, in de tweede plaats omdat mantelzorgers overbelast zijn en omdat professionele zorgverleners zich in toenemende mate schuldig voelen dat ze niet die zorg kunnen leveren die ze willen leveren.

Hoe kan het nu dat dit is ontstaan:

In Nederland werken wij met een product financiering en er is marktwerking. Zorgorganisaties hebben daarom baat bij groei ofwel zoveel mogelijk indicaties zien binnen te halen. Klanten worden gewezen op hun recht op zorg en gedragen zich daar ook naar. De grote vraag is of onze burgers en u en ik als (toekomstige) klant hier altijd op zitten te wachten. Wat wij willen is een goede kwaliteit van leven ofwel zoals Klaas de Jong het vertelde `Hoe wil ik dat ik vandaag mijn dag goed kan doorbrengen´. Goede zorg is een voorwaarde en dat zal zeker ook zo blijven maar zorg is geen hulpmiddel voor eenzaamheidsvraagstukken. Daar moeten wij als gemeenschap ook samen voor staan en elkaar in buurt en dorp ondersteunen.

Binnen het project ´Handen in een´ werkt men met een wijkbudget. Hier wordt alles uit betaald; de zorg, huishoudelijke ondersteuning, welzijnsprojecten etc. Marktwerking tussen zorg en welzijnswerkers maakt plaats voor samenwerking. Men ziet dat de kosten niet stijgen en verschillende projecten worden geleid door ouderen zelf. Voorbeeld hiervan is een ouderensociëteit die niet beheerd wordt door welzijnswerkers maar zeven dagen in de week door ouderen uit deze wijk. Er wordt niet gewerkt met wijkverpleegkundigen maar met buurtvrouwen met een zorg- of welzijns achtergrond. Gekeken wordt niet alleen naar de zorg die mensen nodig hebben maar ook naar wat mensen zelf kunnen of wat in hun omgeving mogelijk is.

De vraag is natuurlijk kan dat ook in Dantumadiel. Enerzijds is er dan het tegen argument; dat ouderen het tegenwoordig ook aardig druk hebben met zorg voor eigen ouders en opvang van kleinkinderen maar de samenhang tussen mensen in onze dorpen is veel groter dan die in de stad. Er is een grotere bereidheid om elkaar te helpen. Als de gemeente deze kans in haar beleid gaat aangrijpen en voorziet (niet alleen financieel) van gerichte ondersteuning, dan ligt er een zee van mogelijkheden om mensen op een goede manier oud te laten worden in hun eigen omgeving. Geef burgers de regie weer terug (die ze in het verleden ook hadden), ondersteun dit en wij zijn ook in staat om dit te doen met de toekomstige mogelijkheden die de gemeente heeft.

Remy Teunissen

Remy Teunissen

Naast mijn werk voor de fractie en de partij was ik in het dagelijks leven werkzaam als senior adviseur op het gebied HRM bij Palet in Leeuwarden. Mijn aandachtgebied was daar vooral arbeidsmarkt ontwikkeling en opleiding van personeel voor de zorg. Met ingang van de zomer van 2015 ben ik met pre pensioen en kan

Meer over Remy Teunissen